บางครั้งสถานที่ที่ผู้คนมองว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่นอย่างร้านหนังสือ ก็กลับให้ความรู้สึกลึกลับอย่างบอกไม่ถูก


หากคุณเคยไปเยือนย่านจิมโบโจ (Jimbocho) ในโตเกียว คงจะได้เห็นร้านหนังสือมากมายที่เรียงรายกันสองฟากฝั่งถนนหรือตามซอกซอย โดยเฉพาะร้านที่ขายหนังสือเก่าหรือหนังสือมือสอง


บางร้านซ่อนตัวอยู่เงียบเชียบในตรอกเล็กๆ หรือสุดมุมถนน บางร้านอยู่บนชั้นสองของอาคาร ยามเดินเข้าไป มีหนังสือเก่าใหม่วางซ้อนกันจนแทบไม่มีที่ว่างหลงเหลืออยู่ ราวกับกำลังถูกโอบล้อมและจ้องมองโดยหนังสือเหล่านั้น


ในห้วงเวลานั้น เราอาจสงสัยว่าร้านเหล่านี้อยู่รอดมาได้อย่างไร ใครเป็นผู้ก่อตั้ง และผู้คนแบบไหนที่ใช้ชีวิตอยู่ในร้านหนังสือเช่นนี้ทุกเมื่อเชื่อวัน หลายร้านอยู่มานานหลายสิบปี บางร้านก็มีประวัติศาสตร์ย้อนไปกว่าร้อยปีเลยทีเดียว


แม้ร้านหนังสือจะเป็นสถานที่มีความเงียบสงบ แต่ลองจินตนาการถึงความเงียบที่ลึกล้ำขึ้นไปอีกหลังไฟดวงสุดท้ายของร้านปิดลงในยามค่ำคืน ขณะที่หนังสือที่บรรจุเรื่องราวนานายังคงอยู่ที่เดิม เป็นความรู้สึกราวกับหนังสือเหล่านั้นจะมีชีวิตและกระซิบบอกความลับอะไรบางอย่างผ่านความมืดนั้น-เมื่อยามปราศจากมนุษย์


เล่าแบบนี้อาจทำให้คำว่าความลึกลับฟังดูมีกลิ่นอายของความน่ากลัวเจืออยู่ แต่จริงๆ แล้ว สิ่งที่เรารู้สึกกับร้านหนังสือ มันอาจเป็นความลึกลับที่สบายใจมากกว่า


เพราะไม่ว่าสว่างหรือมืด ร้านหนังสือจะดำรงอยู่เงียบๆ ณ สถานที่นั้นไม่เปลี่ยนแปลง รอให้มนุษย์ได้กลับมาเยือนอีกครั้ง เมื่อป้ายหน้าประตูเขียนว่า เปิด


บางครั้งเราเดินเข้าร้านหนังสือโดยไม่ได้ต้องการอะไรเป็นพิเศษ เราอาจไม่ได้มองหาหนังสือที่จะซื้อด้วยซ้ำ แต่แค่เดินเล่น ผ่อนคลาย หรือพักจากความวุ่นวายประจำวัน แต่การได้อยู่ท่ามกลางหนังสือมากมาย กลับทำให้รู้สึกว่ายังมีบางสิ่งรอให้เราค้นพบเสมอ


ไม่จำเป็นต้องเป็นนิยายหรือวรรณกรรมรางวัลที่จะเปลี่ยนชีวิตเราไปตลอดกาลก็ได้ แต่อาจเป็นแค่หนังสือเก่า หนังสือต่างภาษาที่เราอ่านไม่ออก หนังสือที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเรา แต่กลับสร้างความสนใจใหม่ๆ พาย้อนความทรงจำบางอย่าง หรือเป็นเพียงความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ ในช่วงเวลาชั่วครู่ชั่วยามแห่งความสงบในร้านหนังสือที่ตั้งอยู่ ณ มุมเล็กๆ มุมหนึ่งของโลก 


ร้านหนังสือเตือนให้เรารู้ว่า โลกใบนี้ใหญ่กว่ากิจวัตรประจำวันที่เราคุ้นเคย ยังมีชีวิตและเรื่องราวอีกนับไม่ถ้วนที่เรายังไม่เคยจินตนาการไปถึง


นั่นเอง ทำให้ความรู้สึกที่ว่า-ร้านหนังสือนั้นลึกลับ-กลายเป็นความลึกลับที่เรารู้สึกดี สิ่งที่น่าสนใจคือ เราคงไม่ได้รู้สึกดีกับความลึกลับทุกประเภท ความลึกลับบางอย่างก็ทำให้เราหวาดหวั่นจริงๆ 


แต่ความลึกลับในร้านหนังสือกลับทำให้เรารู้สึกสงบ อยากสำรวจ และอยากใช้เวลาอยู่ตรงนั้นนานขึ้นอีกหน่อย-เพื่อดำดิ่งลงไปในความลึกลับภายในจิตใจที่มีเพียงเราเท่านั้นที่รู้ 


รูปภาพ: จิมโบโจ โตเกียว